Suzanne Brink
Journalist en schrijver

Vijftigers waren voor mij mensen met een bilspleet op hun buik

Op mijn dertigste geloofde ik niet serieus dat ik ooit vijftig zou zijn. Vijftigers waren mensen die vanaf de bank lodderig terugblikten op hun lange levens, dankbaar voor elke dag dat ze nog niet dood waren. Ik keek naar vijftigers zoals naar mensen met drie armen of een bilspleet op hun buik. Ik was hen […]

Afscheid van mijn collega's

Afscheid van mijn collega’s Na drie gelukzalige vrije weken om te schrijven, wandelen en tekenen, weken waarin ik corona zo ongeveer zag als het beste wat me ooit was overkomen, verscheen ik begin april weer op kantoor. Online. Ik had me voorbereid, had het green screen van W’s werkkamer gepakt en een aantrekkelijke achtergrond gezocht […]

Kennissen worden zwaar onderschat 

Oude standpunt: Er zijn maar een paar mensen in je leven die ertoe doen Nieuwe standpunt: Kennissen worden zwaar onderschat Oude standpunt: Je hebt niks aan mensen die je niet echt kennen. Zonde van je energie. Jij bent voor hen net zo inwisselbaar als zij voor jou. Het is een oppervlakkig contact. Het draait om […]

Ik ben een niche en hou van vileine personages

Laatst las ik in een interview met literatuurrecensent Rob Schouten: ‘Er verschijnen in Nederland maar vier of vijf goede boeken per jaar.’ Goh, dacht ik. Geef me die titels en ik ben klaar. Toch? Ik tob namelijk wat af. Ik had een slechte maand. Het ene na het andere boek hield ik na een hoofdstuk […]

Cruciaal te zijn of niet

Ik verwacht deze maanden een hondengolf. Ik heb de eerste impulspup al gezien. Uit de meest onverwachte, huisdierfobische, hoeken hoor ik: Zeker fijn om nu een hond te hebben? Vrouw met borderterriërhaar Als je een hond hebt en in een stad woont, ontmoet je de godganse dag mensen met honden. Soms blijft het bij ‘hoi’ […]

De vogels hebben schijt aan Corona

Vandaag is de kijker voor het eerst sinds 15 jaar weer naar buiten geweest en heeft veel takken en een paar ordinaire vogels gezien. Ik heb in geen jaren aan hem gedacht, maar daar lag hij, ergens tussen een antieke walkman met cassettebandje en een aardbevings- en overstromingbestendige ipodcase. In zijn stevige quarantainehoes. 2005 was […]

Bijzondere buren (1): de Linke Limburger

Freek had een eivormig hoofd met een kuiltje voor zijn mond en twee flinke oren om zijn brillenpoten achter vast te haken. Door zijn steile haar liep een kaarsrechte scheiding en als hij lachte bulderde en daverde dat door het huis. Er zijn mensen die zo’n lach gezellig vinden. Ik zie het als het equivalent […]

Op Kerstavond had ik nog maar één knoop

1989. De Muur was koud gevallen of ex R. en zijn vriend André begonnen tweedehands auto’s aan Polen te verkopen. Het bedrijfje heette East West Trade en ze hadden een fax en visitekaartjes. Ik geloof dat ze diep van binnen een winstoogmerk hadden. R. was van het avontuur. Officieel was hij, net als ik, student […]

Nelson Mandela en ik: zoek de verschillen

Nelson Mandela, Martin Luther King, Moeder Theresa en ik Als iemand me een maand geleden had gevraagd wat Nelson Mandela, Martin Luther King, Moeder Theresa en ik gemeen hadden, had ik met mijn mond vol tanden gestaan. Een persoonlijkheidstest leerde dat wij allevier INFJ zijn. In de diplomatenfamilie zijn wij de advocaten. Wij kunnen mysterieus, […]

Kamperen op de Aalsmeerbaan 

Slapen kan altijd nog

Go Aalsmeer: ‘Hinder is een kwestie van beleving’ Wij hadden niets tegen vliegtuigen. Ze waren er gewoon. In 1977 verhuisden we vanuit Assen naar een dorp pal op de Kaagbaan op Schiphol. Als er een vliegtuig overkwam stopten we even met praten. Mensen die met verrekijkers in onze achtertuin naar vliegtuigen stonden te kijken, vonden […]

Help! Een schrijver in mijn park

Er loopt een schrijver in mijn park. Ik zeg niet of het een man of een vrouw is en wat voor hond hij/zij heeft want hij/zij wil anoniem blijven. Ik heb hem/haar gezegd: ‘Ik schrijf ook over dit park. Je moet uitkijken want er is altijd wel iemand die het leest. Straks kun je hier […]

Echte vrouwen krijgen een kind

‘Een paar vrienden van mij konden geen kinderen krijgen en zien niemand meer,’ zegt Geert. ‘Ze zijn zelfs verhuisd naar het platteland.’ Marja knikt: ‘Zoiets heb ik in mijn omgeving ook meegemaakt’. ‘Zo zijn wij niet hoor’, lispel ik ongemakkelijk.  Het is september 2002. We zitten met onze schrijfclub bij iemand thuis en ik heb […]

Vorige pagina Volgende pagina