Dan neem je toch een hond
Een hond moet opgevoed worden, uitgelaten, hij geeft ritme aan je dag, kan hinderlijke gewoontes ontwikkelen. Bangelijk zijn of te opdringerig. Als je van niks weet als je eraan begint - zoals ik - gaat er een wereld voor je open. Lees mee, huiver en pink een traan weg.

Help! Een schrijver in mijn park

Er loopt een schrijver in mijn park. Ik zeg niet of het een man of een vrouw is en wat voor hond hij/zij heeft want hij/zij wil anoniem blijven. Ik heb hem/haar gezegd: ‘Ik schrijf ook over dit park. Je moet uitkijken want er is altijd wel iemand die het leest. Straks kun je hier […]

Echte vrouwen krijgen een kind

‘Een paar vrienden van mij konden geen kinderen krijgen en zien niemand meer,’ zegt Geert. ‘Ze zijn zelfs verhuisd naar het platteland.’ Marja knikt: ‘Zoiets heb ik in mijn omgeving ook meegemaakt’. ‘Zo zijn wij niet hoor’, lispel ik ongemakkelijk.  Het is september 2002. We zitten met onze schrijfclub bij iemand thuis en ik heb […]

Ik ging hem eens leren wie de baas was

Met het roze nagelschaartje in de hand knielde ik naast hem neer ‘Dat wil de Vereniging niet’, zei een vrouw bij de ingang van Amelisweerd en wees naar Rufus’ wild behaarde pootjes. ‘We moeten ze bijhouden.’Haar hond leek veel op Rufus, maar was door de Markiesjesvereniging goedgekeurd. Wij vallen niet onder de Vereniging. Onze Rufus […]

Parkleven (4 X)

Stadse hondeneigenaren brengen vele uren per week door op hondenuitlaatstrookjes of in parken. Het zijn weldadige, fascinerende werelden met een eigen mores en met sterk fluctuerende sympathieën en antipathieën tussen honden onderling en hun eigenaren. Ik kom altijd met verhalen thuis over enge, loopse en dode honden, mensen met levenspech, filmtips en rare familiefeestjes. 2018 […]

Een broer die een tent en slaapzak meer weegt

Kunst is alles voor me, het is overal, maar zit vooral in mijn hart. Nooit heb ik de ambitie, het huis of het geld gehad om te wonen temidden van prachtige schilderijen en beeldhouwwerken en nu is het toch gebeurd: ik heb mijn eerste echte kunstwerk gekocht. Een Binkie van Jannie Benthem. Laat weten dat je dit leuk […]

's Nachts in het Beatrixpark ken ik geen vrees

Het laatste rondje. Twee maanden per jaar is het licht. De andere tien is het donker. In de verte schijnt licht achter ramen. De huizen zijn achter een dijkje gebouwd. Tussen hen en mij een sportveld met daarnaast een sloot die is afgezet met een hek. Een gated community die de tv harder zet als in het […]

Hoe een hond (de mijne) de moed erin houdt

Op kantoor hangt een wolk van dreigend verlies. De een is cynisch, een ander zoekt schuldigen, de derde slaapt niet.  Ik werk vaker thuis. Als ik ‘s maandags over de drempel stap moet ik eerst even diep zuchten. (En daarvoor en daarna ook nog weleens.) Daarom ga ik volgende week Rufus’ kerncompetentie maar eens inzetten: aaibaarheid. […]

Op vakantie moet je ook uit vreemde bakken drinken

Als je tegen honden praat, houden ze hun kop scheef: ‘Echt?!’  Waar vind je die gretigheid tegenwoordig nog. Ik stel Rufus bijvoorbeeld voor naar de hei te gaan. Vertel hem dat ik het onaardig van hem vind dat hij tegen de smetteloos witte hond M. heeft geplast, maar dat ik het aan de andere kant ook wel weer snap […]

Zo baas, zo hond

In de vorige eeuw stond in de Donald Duck een reeks portretten van honden en baasjes die veel op elkaar leken. Een poedel met natuurlijk een vrouw met wilde krullen. Een bokser met een man met inkijkneusgaten. Een hazewindhond met een pezige lange man.  Enzovoort. Populair onderwerp. Zie ook deze portretreeks. Of deze. Laat weten dat je dit […]

Rufus in je ergste nachtmerries

In zijn eentje is Rufus een keurig gemanierd ventje met scheiding in het haar die met mes en vork eet en oude vrouwtjes helpt oversteken. Helaas maakt verloofde Baukje het beest in hem los. Laat weten dat je dit leuk vond!

'Lieve honden-uitlaat mensen'

Van de ene dag op de andere verdwijnen mensen. Dood, alleen maar ziek, hoe ziek? Of is hun hond dood of ziek? Ik vraag mij bijvoorbeeld al een half jaar af waar L. met haar twee witte Jack Russells is gebleven. Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef ons stof tot praten

Vrouw J. (zelfs de voorletter is niet echt) is gestopt met groeten. Nu ja, strikt genomen mompelt ze, als het moet, nog wel iets onverstaanbaars terug. Ze kijkt daarbij stug naar de grond of van me weg het veld in. Ze blijft ook nooit meer staan voor een hondenlulpraatje, laat staan dat ze met me […]

Vorige pagina Volgende pagina