folder Opgeslagen in Dan neem je toch een hond
Rufus in je ergste nachtmerries
Suzanne Brink comment 2 reacties access_time 2 min leestijd

In zijn eentje is Rufus een keurig gemanierd ventje met scheiding in het haar die met mes en vork eet en oude vrouwtjes helpt oversteken. Helaas maakt verloofde Baukje het beest in hem los. Het is al zo ver dat Baukje en hij niet meer tegelijkertijd los kunnen in het Beatrixpark omdat ze dan drie uur lang blind en doof zijn voor alles wat geen konijn is.

Op zoek naar pit in Rufus’ donder
In wezen gaat het niet om de konijnen. In zijn eentje taalt Rufus niet naar de konijnen en hetzelfde geldt voor Baukje. Het is alleen geen stel om samen op de bank te zitten. Baukje wil een vent met pit in zijn donder. Op plekken waar niet zo achterlijk veel konijnen zijn, in park de Koppel bijvoorbeeld, zoeken ze andere prooien. Elkaars oren (+), hardlopers (-), katten (-), fietsers (+/-). De fietsers mogen daar niet fietsen, dus ze hebben een punt. Hetzelfde geldt voor de scooters die pas opdoken. Bij de eerste waren Rufus en Baukje even met iets anders bezig. De tweede scooter kwam 50 meter verderop de hoek omzeilen en toen zochten ze net een project om hun tanden in te zetten.

Scooterjacht
Het meisje dat achterop zat, trok haar benen op en weerde met een hand  af terwijl Rufus haar van links belaagde en Baukje van rechts. De jongen gaf benauwd gas en binnen een paar seconden waren de honden uit beeld, de racende scooter achterna.
Baukjes baasje Mary en ik troffen de verloofden uiteindelijk bij hun drenkplaats. Moe, maar voldaan.  De rest van de wandeling deden ze het rustig aan.

Rufus en Baukje hijgen uit na het opjagen van de scooter.
Rufus en Baukje hijgen uit na het opjagen van de scooter.
Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: