Categorie archief: Hertekeningen

Foto’s zat van vakanties, huisdieren en feestjes, maar voor beelden van het alledaagse leven moet ik op mijn herinneringen teren. Ik maak van de gaten in mijn fotoalbums hertekeningen.

Leraar met aanwijsstok temidden van zwierige formules.

Alleen, dus kan wel dood

Ik moest gister aan onze kleine, ronde bakker met het rode hoofd van vroeger denken omdat ik een auto door grind hoorde rijden. Wij hadden lang voor Picnic en de thuisbezorgservice van de AH bestonden een bakker, slager en groenteman aan huis. De bakker kwam het vaakst en reed met zijn busje door ons grind voor hij de notabele treden van onze pastorie beklom en aanbelde. Toen ik me hem probeerde te herinneren, zat ik ineens in de klas bij meneer Lutterot. Nog zo’n kleine, ronde man met rood hoofd met een bijrol in mijn grandioze leven. Verder lezen

Alleen berggeiten willen niet eten en douchen in de trein

In 2010 smeten wij met geld. Dat kunnen wij uitzonderlijk goed. Het was het laatste jaar dat we geld hadden. Later refereerden we aan deze periode als aan ‘onze rijke tijd’ (+/- 2002-2010). Wij waren dat jaar al drie weken met een huurcadillac door Frankrijk getrokken, copieuze lunch hier, veelgangendiner daar, waarvan we één week in het diepe Zuiden een schier onbereikbaar hooggelegen prachtig appartement huurden met hallucinatoire badkamer. Op het charmante balkonnetje met uitzicht op kerktoren en mobiele pizzaverkoper (elke vrijdag en zaterdag tussen 18 en 19 uur) werd de temperatuur tegen 11 uur ’s avonds een beetje dragelijk. Verder lezen

De trap naar God de Corrector

God is een corrector

De kantoorvilla stond in een meer van enkelhoog, hier en daar kniehoog grind, waar je eigenlijk alleen met een 4-wheeldrive doorheen kwam, maar voor de Porsche van de art-director was een lakschaderegeling getroffen. De entree van communicatie-adviesbureau voor de arbeidsmarkt JOX was breed en hoog genoeg voor een kristallen kroonluchter van drie meter doorsnede.
Hoe een vrouw als ik daar terecht kwam, was iedereen een raadsel. Verder lezen

Ter nagedachtenis aan V&D maak ik een banana split

Uit mijn serveerstersdagboek: ‘De cheffin zei Huphuphup, maar ik wil menselijke warmte geven.’
Liefst stond ik bij de koffie en het ijs. Het allerliefst maakte ik een banana split en spoot met een slagroomspuit een sierlijke krul over het ijs.  Voor ik het ijs aan de klant overhandigde keek ik er eerst zelf nog één lange minuut intens tevreden naar. Net voordat het ijs smolt stond ik het met pijn in mijn hart af.  Verder lezen