Categorie archief: Troostkooptip

Troostaankopen die heel veel troost voor hun geld geven.

Eén glaasje en ik zie de wereld in perspectief

‘Jij moest eens wat minder drinken’, zeg ik tegen dikke rode hoofden met gele tanden op tv. Ik heb namelijk het licht gezien. Dit jaar las ik het ene na het andere artikel over de schadelijke effecten van alcohol en terwijl ik bij het eerste nog sputterde: ‘Straks mogen we helemaal niks meer,’ stelde ik bij het laatste voor in elk geval door de week geen alcohol meer te drinken. Verder lezen

Regenjurk eh… jas

In een wereld waarin mensen liever doodgaan dan dat ze in regenkleding gezien worden, ben ik altijd blijven geloven in een betere regenkledingwereld. De alternatieven zijn namelijk uren wachten tot het weer droog is, zeiknat regenen of met de auto/bus gaan. Voor een beetje regen! Ik ben dan ook blij dat de regenkledingwereld deze maanden volledig op zijn kop staat. Eerder twijfelde ik over een jas van Löv (sorry Löv), maar net voor ik zou bestellen kreeg ik lucht van de jassen van Madame de Pe. Alleen de ontstaansgeschiedenis al met die madame. Het is niet zomaar een jas die toevallig waterdicht is, maar er is over alles nagedacht en dan zit er ook nog een knoopsgat met een bloemetje op. Gelukkig regent het, dus ik ga even naar buiten.

(Eternal) Flames van Chris Kabel

Een coup de foudre met dingen. Dat hebben vast meer mensen. (Toch?) Misschien kunnen we een lotgenotengroepje stichten. Ik zou het zo omschrijven: je worstelt al jaren met een min of meer oplosbaar probleem. Je bent je er vaak niet eens van bewust. En ineens loop je tegen de oplossing aan.
Dat had ik met Flames van Chris Kabel. Dat stomme gemodder met die kaarsen en dat eeuwig lekkende kaarsvet! Die conservatieve kleur kaarsen en de smerigheid die in de standaard achterblijft. Ontwerpers zijn er niet alleen om dingen mooi te maken maar ook om iets nieuws te verzinnen. Ik googelde op ‘kandelaars’ en ‘design’ en werd verliefd. Een kandelaar op campingaztankje! Ik googelde en googelde, ontdekte dat Flames uit de productie was en hoe Chris Kabel op het idee was gekomen en ging nog harder en onomkeerbaarder voor de bijl.
Hij stond even op marktplaats (‘nieuw in de doos’) maar het biedingsproces was dermate slopend dat ik me daar maar uit terug heb getrokken. Op een dag dook hij op bij 0900-design voor 280 euro.
Het moést gewoon.
Gebruiksaanwijzing: ‘Alleen buiten gebruiken of in een goed geventileerde ruimte.’
‘We hebben een huis ver van de buitenwereld in Schotland. Daar gebruiken we campingaz ook gewoon binnen’, zei de verkoopster in de buitensportzaak.
(Wat niet in de gebruiksaanwijzing stond: PRIKtankjes, geen kliksysteem)
Van Chris Kabel heb ik ook een parasol met schaduwen van boomgebladerte. Benieuwd wat voor probleem hij nu weer voor me op gaat lossen.

Ode aan de kruik

Soms word ik in de zomer gek van vreugde bij de gedachte dat ik ’s winters weer met een warme kruik in bed lig. Wat een uitvinding. Het is maar een keer misgegaan. Toen had ik de dop er niet goed opgedraaid. Eerst dacht ik nog dat mijn voeten van de hitte aan het zweten waren gegaan. Toen de omvang van de ramp tot me doordrong was er geen redden meer aan. Maar dat was een verwaarloosbaar smetje op het blazoen van mijn kruik.
(Ik heb de kruik trouwens ook nog aan de kat proberen te brengen. Vergeefs. Ze werden zeeziek van dat geklots.)

Sögreni-bel

In Kopenhagen heb je pas mooie fietsen. Misschien scheelt het dat fietsdiefstal daar nog in de kinderschoenen staat. De lantaarnpalen blijven ongemoeid. Niemand heeft kettingen met een doorsnede van 3 centimeter. Aan de andere kant ziet álles in Kopenhagen er beter uit. Vergelijk om te beginnen het ranzige Schiphol eens met de luchthaven van Kopenhagen (parket, prachtige bagagekarretjes, designbanken).
Ik had mijn zinnen gezet op een bel van Sögreni. Puur voor de looks eigenlijk, maar in de winkel bleek dat de bellen van koper, messing, roestvrij staal en gecoat zink ook allemaal anders klinken. Best logisch, ja. Ik viel voor het messing exemplaar (brass). Kijk en luister op youtube.