folder Opgeslagen in Dan neem je toch een hond, Troostkoper
Loze dingen
Suzanne Brink comment 2 reacties access_time 1 min leestijd

Sleutelhangers hebben zelden een functie, zoals het wijze Wikipedia terecht opmerkt. De eerste sleutelhanger in de wereld was een stom touw om die kolossale houten sleutel aan de lemen wand te kunnen hangen en er niet over te struikelen. Dat is een Functie. Maar dat veranderde snel. Eén sleutel de man hadden de mensen toen nog. Op een dag wilde de koning zich onderscheiden en liet goud met diamanten aan de sleutel smeden.

Tot zover een stukje geschiedenis van loze dingen.

Omdat mijn eigen loze sleutelhanger verworden was tot een morsig stukje leer en ik die niet meer goed fatsoen op tafel kon leggen, wat ik overigens nooit doe, zocht ik een nieuwe. Na hele vieze retro reclamesleutelhangers, een gewilde designkat en een eendje dat licht geeft, heb ik mijn groene laars gevonden. Die neem ik mee het graf in, zeg ik altijd als ik iets duurs koop terwijl je ook voor 0 euro klaar kunt zijn.

Voortaan ben ik de Dame met het Groene Laarsje.

Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

  1. Ha, herkenbaar! Maar nu heb ik een geweldige reden om impulsaankopen (een beetje) te beperken. Ik wil een boot. Een zeilboot. En elke fles parfum, elk gadget, elke jurk, trui, nog een trui, elk paar schoenen dat ik niet koop, is een stapje in de richting van die droomboot.

    Maar voor dat laarsje zou ik ook vallen. En ja, je hebt er jaaaaaaaaren plezier van 🙂

  2. Wow, een boot. Een project als een hond, maar dan gelukkig zindelijk 😉 Op welke termijn kan je hem kopen denk je?
    Er zitten al wel een paar butsen op het laarsje. Dat is dan weer ene domper. Misschien moet ik dan op mijn 75ste toch weer op zoek naar een nieuwe.

%d bloggers liken dit: