folder Opgeslagen in Troostkoper
Het corrigerende telefoontje van Kampeergoed
Suzanne Brink comment 0 reacties access_time 2 min leestijd


Het was überhaupt al een idioot idee geweest om een kampeerkast te willen. Maar ik was naar een verjaardagsfeest geweest waar ze hoog opgaven van die dingen en toen ik straallazerus thuiskwam kroop ik dus onmiddellijk achter de computer om er 1 te bestellen.
Ik kwam uit bij www.kampeergoed.nl
Een paar weken later stonden W en ik gierend van de lach naast een monstrueus geval dat we zojuist uit stokken en doek hadden opgetrokken. Liever dood dan ooit zo’n Ding in onze tent. Alleen: ruilen mocht dus officieel niet, zag ik toen pas bij de voorwaarden. Na enig contact wreef de eigenaar over zijn hart. Mits de verpakking ongehavend was, kreeg ik mijn geld terug. Moest ik wel portokosten heen en portokosten terug betalen.
2 dagen later hing meneer Kampeergoed aan de lijn. “Ik kan u zo geen geld teruggeven.”
(?)
“U heeft die stokken in de doos geflikkerd. Zo kunnen wij hem niet door verkopen.”
“Ik wist niet meer precies hoe ze in de zak pasten en heb ze er netjes naast gestopt. U zult wel vaker stokken in zakken hebben gedaan, dacht ik. U weet vast wel hoe dat moet.”
“Stel je voor dat iedereen zijn stokken in een doos flikkert en weer terugstuurt.”
“U suggereert dat ik die stokken er vanaf twee meter met grote kracht in heb gesmeten.”
“We hebben het druk zat.”
Het gesprek duurde wel drie kwartier. Meneer Kampeergoed besloot met: “We zullen een bepaald bedrag inhouden en de rest terugstorten. Als uw man nog meer informatie wil, kan hij altijd bellen.”
Een week later kreeg ik 80 – 21 euro teruggestort. Heb ik voor die 21 euro toch even lekker stokken in een doos kunnen flikkeren. Ha!

Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: