folder Opgeslagen in Dan neem je toch een hond
Seriekuitenhapper M. is in therapie
Suzanne Brink comment 0 reacties access_time 1 min leestijd

kuitenhappertjeskl

De kleine Rufus vond álle kuiten lekker, maar vooral de mijne. Een keer greep hij een hardloper, net nadat zij hem uitvoerig haar liefde had verklaard. ‘Wat een leuk hondje, wat is-ie zacht, bladiebladiebla’. Hap.
Het is bij hem vanzelf overgegaan, maar voor veel honden zijn hardloopkuiten nog steeds onweerstaanbaar. Hardlopers worden daar een beetje schuw van. Ze vorsen 100% geconcentreerd de houding van de naderende hondenbezitter. Doet hij paniekerig en probeert hij zijn hond bij zich te roepen? Of lopen hond en baas gewoon wat te kuieren en aan bloemetjes te ruiken?
Hondenbazen laten meestal bij een kuitaanval door wilde gebaren en ‘sorry-sorry’ merken dat ze wel hun best doen, maar dat zij het ook niet kunnen helpen. Als hardlopers daar geen boodschap aan hebben, zeggen ze: ‘Hou die kuthond bij je!’.
Goed nieuws voor de hardlopers in het Beatrixpark in Utrecht: Seriekuitenhapper M., voor wie al honderden euro’s schadevergoeding aan gescheurde geavanceerde sportbroeken is betaald, is in therapie en het gaat de goede kant op!

Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: