folder Opgeslagen in Troostkoper
Apothekerskast kostte 300 mensen het leven
Suzanne Brink comment 0 reacties access_time 1 min leestijd

open apothekerskastDe apothekerskast is een oud beestje van begin vorige eeuw. Hij komt uit een brocantehel/-hal. De kast heeft een vrijwel identiek broertje, maar daar was de sleutel van kwijt. Onze kast heeft een sleutel met een eigen willetje. Het duurt soms wel een seconde om hem dicht te draaien. Als je zo’n kast hebt, snap je de uitvinding van de kliksluitingkastdeur.

Onnodige doden
Het sluiten van de kast is geen dagtaak, want wij hebben geen apotheek met tientallen klanten, maar toch. Vaak, vooral ‘s ochtends, als ik er een kom of mok uit heb gehaald, denk ik: ik kan die kast wel dichtdoen, maar straks moet ik er weer iets uit pakken en dan blijf ik bezig. Komt er op neer dat hij 75% van de dag open staat.
Is dat erg? Nee. Wat pas erg is, is dat ze begin vorige eeuw in apotheken zoveel tijd kwijt waren met het openen en sluiten van kasten. Dat was zo’n ontwrichtende handeling, dat ze het hoofd niet bij de recepten konden houden. Naar schatting zijn driehonderd mensen per jaar daardoor vroegtijdig en volslagen onnodig gestorven.
De deur gewoon openlaten was in die tijd geen optie.

P.S. Links op de tekening een kattenkrabpaal, onder de kast een een cat-it drinkfontein en rechts de pee wee-kattenbak Op de kast van links naar rechts een olielampje met boomschaduw, souvenier in de vorm van een Spaanse karaf van mijn opa en oma, een boeddhakop uit Indonesiƫ en een lamp om de glitterbol te beschijnen.

Geef een reactie