folder Opgeslagen in Troostkoper
Vroeger was de zon een lachende gele bol bovenin je tekening
Suzanne Brink comment 0 reacties access_time 3 min leestijd

Vroeger was de zon ieders vriend, een vriendelijk lachende gele bol bovenin je tekening. Nu weten we dat de zon erop uit is een verschrompeld appeltje van je te maken. Huidkanker is ook niet leuk. Voorgoed voorbij is de tijd dat je onbekommerd op een dag de deur uitstapte en drie jaar de wereld rondzwierf. Je moet altijd eerst aan zonbescherming denken.

Slip slop slap!
Slip slop slap!

Onderzoeksselfie
Wat te doen? Slip, slop, slap zeggen ze in Australië, waar iedereen eruit ziet of hij in een kelder woont.
Zonnebrand blijf je maar smeren. Vooral als je gaat zweten of zwemmen.
Veel kleren aandoen, een burka. Kan. In elk geval een facekini als je gaat zwemmen.
Ik heb diverse petten geprobeerd. Probleem met hoeden en petten is dat ze of te strak zitten of afwaaien. Iets ertussenin is niet te vinden. De enige pet die mij goed staat is een ballonpet, maar die heeft W. ook. Ooit hadden wij regenjassen in dezelfde grijze kleur, hij een korte, ik een lange, en daarin werden we al nagewezen, weggehoond en gefotografeerd om in verzamelingen op te worden genomen.
En hoever komt de schaduw van zo’n ballonpet nou eigenlijk? Uit een onderzoeksselfie met pet bleek dat de schaduw ophoudt op de helft van mijn neus. Hetzelfde effect als wanneer ik mijn wenkbrauwen goed frons.
Met een zonnehoed, zo’n rieten met enorme rand, zie je er altijd uit of je naar een gekostumeerd bal gaat. Je kunt er ook eigenlijk alleen een gebloemde jurk met ruches bij dragen. Dat moet je willen.

Caramelsausje
Door mijn oude zonnebril zag de wereld eruit als een tussen afgedankte oude fietsen bewaard filmpje, bekrast en vlekkerig. Door de nieuwe is de wereld met een caramelsausje overgoten. Een bewegende prullenbak is een hond, weet ik inmiddels. Groeten doe ik in de wilde weg. Een zonnebril zou handig zijn als de zon overal en altijd scheen, maar dan verdwijnt hij weer achter de wolken en dan weer achter een boom of in een steeg. Er zijn mensen die dat niet interesseert, die hem in bed en tijdens operaties ophouden, maar ik  ben het nerveuze type dat de bril in het haar zet, weer op de neus doet en dat elke vijf minuten afwisselt.
Nog een optie: de paraplu/parasol, in Japan populair. Maar dan heb je je handen weer niet vrij.
parapluhoedDe parapluhoed dan. De perfecte paraplu om mee op te vallen!’, zegt de tekst op bol.com en daar hebben we de stilistische voordelen denk ik wel mee gehad. Maar we zijn er bijna. Als Chris Kabel van de parasol Shady Lace een minivariant op een haarband zou maken, zou dat gegarandeerd een hype worden. Mark my words.
(Welkom herfst! Zo aan toe.)

Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: