folder Opgeslagen in Troostkoper
Witte stip
Suzanne Brink comment 0 reacties access_time 1 min leestijd

Petra was op vakantie. Ik laat mijn haar al twee jaar door Petra knippen. Dit keer werd het R, een man. Een zwijgzaam type. Ik begon me bijna ongemakkelijk te voelen, maar dat mag ik van mezelf niet meer. Ik ben de klant en dus niet verantwoordelijk. Kapper R. was beter met dode koppen, merkte ik al snel. Tijdens het kammen werd mijn hoofdhuid al een paar keer losgetrokken van de schedel. Toen R. ging verven hingen alras slierten haar in mijn oogbol en sloegen flappen aluminiumfolie tegen mijn kaken. Ik vroeg me af of ik er wat van zou zeggen, maar de muur van stilte tussen ons was inmiddels dik en ondoordringbaar geworden en soms hou ik van een beetje lijdzaam. Het is jammer dat ik geen camera bij me had, want toen hij uitgeverfd was kon ik zo op de site van Amnesty international.
Het is allemaal nog heel erg goed gekomen. Ik ben voor het eerst van mijn leven uitgebreid gestyled. Het enige zichtbare spoor van de mishandeling met agressieve stoffen is de witte stip op mijn rechterpinknagel.

Laat weten dat je dit leuk vond!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: