Mijn eeuwige liefde voor Cold feet

Het was niet een van de Grote Drie, zeker niet, niet Connie Palmen of Hella Haasse noch Coetzee of Jonathan Franzen. Bij de eerste versies van mijn boek, lang geleden, was Cold feet mijn lichtend voorbeeld. Aangezien Cold feet al eeuwen van de buis is, was het programma bij het schrijven van de herziene versie naar de achtergrond verdwenen. Zo onterecht, bleek afgelopen week. Verder lezen

De roem stijgt mij nog niet naar het hoofd

Mijn eerste interviewaanvraag is binnen. Een mailtje van een vrouw die voor een site schrijft waar ik nog nooit van heb gehoord. Ik schrijf terug dat ik natuurlijk meewerk. Ik help graag jonge ambitieuze journalisten verder en zo kan ik er een beetje inkomen voor al het mediageweld losbarst als 18 augustus mijn boek Grootser dan ik verschijnt. Nu heb ik nog tijd.
‘Wil je telefonisch of live afspreken?’, vraag ik.
Per mail.
O. 

Verder lezen

Ik was ooit het zusje van Jezus

Foto: De EO-hit Het kleine huis op de prairie
‘Ik heb geen christelijk boek geschreven hoor’, waarschuw ik. Mijn vader lacht: ‘Dat was ook wel heel raar geweest.’
Mijn moeder: ‘Vind je ons echt zo strenggelovig?’
Aanprijzing van mijn boek Grootser dan ik door de uitgeverij: ‘Overtuigende zoektocht van een jonge vrouw die zich losmaakt van haar strenggelovige milieu’ Verder lezen

De trap naar God de Corrector

God is een corrector

De kantoorvilla stond in een meer van enkelhoog, hier en daar kniehoog grind, waar je eigenlijk alleen met een 4-wheeldrive doorheen kwam, maar voor de Porsche van de art-director was een lakschaderegeling getroffen. De entree van communicatie-adviesbureau voor de arbeidsmarkt JOX was breed en hoog genoeg voor een kristallen kroonluchter van drie meter doorsnede.
Hoe een vrouw als ik daar terecht kwam, was iedereen een raadsel. Verder lezen

4 Paar schoenen voor levenloze voeten

Schoenenleest van mijn opa
Schoenenleest van mijn opa met ambachtelijke spijkersporen

Schoenen kunnen zo intens verdrietig kijken als ze niet gedragen worden,  maar ze hebben het doorgaans aan zichzelf te danken. En aan hun schepper. Schoenen maken wordt schromelijk onderschat en ik kan dat weten als kleindochter van een Haarlemse Echt Ambachtelijke schoenmaker, en nog meer als ervaringsdeskundige.  Verder lezen

Favoriete schrijvers mogen de hik hebben of zat zijn

Ze stond nummer één op mijn lijstje. Van schrijver en kunstenaar Nelleke Zandwijk wilde ik dolgraag een aanprijzing op mijn omslag hebben en het gaat nog lukken ook. Haar boek De dag van de jas was een hit in 2001. Daarna schreef ze  Avonturen van een uitslover (2005) en Pierenland (2009). Ze was jarenlang columnist voor Volkskrant Magazine en schrijft nu aan een verhalenbundel. Verder lezen

Voor een bord apenhanden trokken wij onze neus niet op

Een bord apenhanden, daar konden wij onze neus niet voor optrekken. Als je van plan was met een reep Snickers in je Afrikaanse gastenhutje te gaan zitten mokken, kon je beter thuis blijven. Wij antropologen in spé gaven geen kick als in een etnografische film geit na geit de keel door werd gesneden. Wij snikten niet van het lachen als mensen zichzelf van top tot teen beschilderden alvorens met een ananas op het hoofd een hotsebotsdansje te maken onder het slaken van rauwe kreten. Wij wisten: voor anderen zijn onze koninginnedag, voetbalrellen en tattoes net zo potsierlijk. Verder lezen